جهت ، خلعت كبرياء و سيادت و لباس مولائى خود را بر عباد خلّص كاملين خود كه حضرت خاتم انبياء و ائمّهء هدى - عليهم السّلام - اند ، پوشانيده و ايشان را سيّد انبياء و مرسلين و اوّلين و آخرين فرمود ؛ و مع ذلك ، حضرت ختمىپناه ص مىفرمايد : « انا سيّد الانبياء و المرسلين و لا فخر ، و الفقر فخري و به افتخر » « 41 » ؛ يعنى : « من سيّد و بزرگ انبياء و مرسلين هستم و فخر نمىكنم ، و فقر فخر من است و به آن افتخار مىكنم » ؛ زيرا كه فقر و تواضع ، موجب اين شرف و بزرگى بر بزرگان دين و خلايق شده . پس شرف و بزرگى ، ثمر است و فقر و تواضع ، اصل ؛ و مايهء افتخار ، اصل است نه فرع . فعلى هذا ، دام صيد كردن طاوس كبرياء و سيادت ، صفت فقر و تواضع است كه اصل هر شرف نفيس و مقام رفيع است ؛ و اين خلق جليل ، از اخلاق عظيمه‌اى است كه حقّ ، جلّ و علا ، حضرت خواجه و سيّد كائنات را به آنها ستوده ؛ چنان‌كه فرمود : إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ « 42 » . پس سيادت و بزرگى و مولائى اين بزرگان را مدان مگر از سيادت و كبريائى خداوند جهان ؛ و لهذا طاعت و تواضع نسبت به ايشان ،

--> ( 41 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 87 سطر 17 و صفحهء 88 سطر 1 و نيز صفحهء 356 سطر 4 رجوع شود : توضيح : حديث فوق ، به صورت دو حديث مجزّا ، در مآخذ زير آمده است بدين ترتيب : « انا سيّد ولد آدم و لا فخر » : « صحيفة الرّضا ( ع ) » : 52 ، « تفسير فرات » : 164 ، « تفسير العيّاشىّ » 2 : 337 ، « عيون اخبار الرّضا ( ع ) » 2 : 38 ، « الأمالى للصّدوق » : مجلس سى و پنجم : 254 ، « الاختصاص » : 33 ، « تفضيل امير المؤمنين ( ع ) » : 20 ، « متشابه القرآن » 2 : 44 ، « الخرائج و الجرائح » 2 : 876 ، « ارشاد القلوب » 2 : 231 ، « وسائل الشّيعة » 25 : حديث 31038 ، « بحار الانوار » 8 : 48 ، 9 : 294 ، 16 : 325 ، 40 : 59 ، 66 : 6 و 58 ، « شرح نهج البلاغة » 9 : 107 ، 11 : 66 « الفقر فخرى و به افتخر على سائر الانبياء و المرسلين » : « مستدرك الوسائل » 11 : حديث 12672 - 8 « الفقر فخرى و به افتخر على سائر الانبياء » : « بحار الانوار » 72 : 32 ، « غوالى اللآلئ » 1 : 39 الفقر فخرى و به افتخر : « عدّة الدّاعى » : 123 ، « بحار الانوار » 72 : 30 و 55 ( 42 ) - به منهج اوّل ، صفحات 6 و 591 و منهج حاضر ، صفحهء 566 رجوع شود .